Η βαλίτσα είναι έτοιμη και γεμάτη…ζυγίζει περισσότερο από το ίδιο το παιδί και θα χρειαστεί βοήθεια για να την κουβαλήσει. Είναι η στιγμή του αποχωρισμού…οι γονείς πιθανώς νιώθουν ανάμικτα συναισθήματα…φόβο και αγωνία για το αν το παιδί τους θα μπορέσει  να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις αυτής της περιόδου ανεξαρτησίας αλλά και περηφάνια που το παιδί μοιάζει έτοιμο να ζήσει αυτή την εμπειρία. Το παιδί, από την άλλη, νιώθει έναν γλυκόπικρο ενθουσιασμό για αυτή την ελευθερία που του δίνεται αλλά και λίγη ανασφάλεια και αγωνία για το τι θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει. Ακόμα και αν το παιδί έχει ξαναπάει κατασκήνωση, αρκετές μπορεί να είναι οι ανησυχίες του… «θα έχω καλό ομαδάρχη;», «θα είμαι στην ίδια ομάδα με τους φίλους μου;», «πώς θα κάνω καινούριους φίλους;», «τι θα κάνω αν κάποια παιδιά με ενοχλούν;», «τι θα κάνω αν δεν μπορώ να κάνω κάτι μόνος/η μου;» και πολλές άλλες που σχετίζονται με την αυτοεξυπηρέτησή του και την ένταξή του στην ομάδα. Αγαπητέ γονέα, μην σπεύσεις να απαντήσεις σε όλα τα πιθανά ερωτήματα του παιδιού αλλά και να προβλέψεις τα πάντα, σίγουρα προετοίμασέ το για αυτά που ήδη ξέρεις για την κατασκήνωση και δώστου μια κατεύθυνση για το πώς να αντιμετωπίσει αυτά που γνωρίζεις πως το δυσκολεύουν…η κατασκήνωση σίγουρα είναι ένα σχολείο που θα του μάθει πολλά.

Το παιδί φτάνει με τη βαριά βαλίτσα του στην κατασκήνωση. Συνειδητοποιεί ότι δεν νιώθει την ασφάλεια που βιώνει στα οικεία του πλαίσια, όπως στο σπίτι και το σχολείο και αυτό μπορεί αρχικά να το κάνει να μοιάζει διστακτικό, ντροπαλό, ίσως και μελαγχολικό. Αγαπητέ γονέα, μην αφήσεις το άγχος σου να σε κυριεύσει και δώσε χρόνο στο παιδί να προσαρμοστεί και να νιώσει ασφάλεια και σε αυτό το πλαίσιο. Το παιδί γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι η κατασκήνωση είναι ένας καινούριος κόσμος έτοιμος να τον εξερευνήσει μαζί με τους συνοδοιπόρους συνομηλίκους του. Και ναι μπορεί το παιδί αρχικά να «πειραματιστεί», να δοκιμάσει τα όρια και τις αντοχές των καινούριων ανθρώπων με τους οποίους καλείται να συναναστραφεί αλλά και να παραβεί κάποιους κανόνες στον ενθουσιασμό του για την ελευθερία του από το δομημένο πρόγραμμα, τα καθορισμένα όρια και την πίεση της σχολικής χρονιάς. Αγαπητέ γονέα, μπορεί να σκέφτεσαι ότι «αυτό δεν είναι το παιδί μου» και να αναρωτιέσαι αν το έχεις διαπαιδαγωγήσει σωστά, σκέψου όμως ότι το παιδί ίσως έρχεται για πρώτη φορά αντιμέτωπο με αυτό το αίσθημα ελευθερίας. Όπως και στο σχολείο, έτσι και στην κατασκήνωση δεν θα αργήσει να αντιληφθεί ποιοι είναι οι ξεκάθαροι και ποιοι οι «άγραφοι» κανόνες, ποιες είναι οι συνέπειες των πράξεών του και τι χρειάζεται να κάνει για να ενταχθεί στην ομάδα των συνομηλίκων του.

Η κατασκήνωση αποτελεί ένα διαφορετικό σχολείο για το παιδί που του δίνει καθημερινά μαθήματα ζωής. Κάθε στιγμή της ημέρας είναι μια ευκαιρία  για το παιδί να βελτιώσει και να αξιοποιήσει τις κοινωνικές και επικοινωνιακές του δεξιότητες…μαθαίνει να εκφράζει τις επιθυμίες και ανάγκες του, να προσεγγίζει καινούριους ανθρώπους, να συνεργάζεται με τους συνομηλίκους του, να παρέχει υποστήριξη και βοήθεια στους φίλους του, να επιλύει διαφωνίες και συγκρούσεις, να βρίσκει λύσεις σε προβλήματά του, να δοκιμάζει καινούρια πράγματα που μπορεί να πίστευε ότι δεν θα τα κατάφερνε…Αγαπητέ γονέα, μην φοβάσαι ότι το παιδί καλείται να αντιμετωπίσει όλες αυτές τις προκλήσεις μόνο του…αναμφισβήτητα χρειάζεται την καθοδήγηση και την υποστήριξη από κάποιον μεγαλύτερο. Το θετικό στην κατασκήνωση είναι ότι το παιδί δεν νιώθει απαραίτητα ότι περιτριγυρίζεται και πάλι από γονείς ή δασκάλους αλλά από ανθρώπους μεγαλύτερους που αποτελούν για αυτό ένα σημείο αναφοράς και με τους οποίους αναπτύσσει μια ιδιαίτερη σχέση. Επομένως, το παιδί νιώθει ότι μπορεί να ζήσει αυτή την εμπειρία ανεξαρτησίας μέσα σε ένα ασφαλές πλαίσιο.

Και όταν έρχεται η στιγμή να φύγει από την κατασκήνωση, νιώθει ενθουσιασμό που επιστρέφει στην ασφάλεια και άνεση του σπιτιού αλλά παράλληλα νιώθει ότι αποχωρίζεται ένα πλέον οικείο μέρος για το ίδιο. Μπορεί η βαλίτσα τώρα να μην είναι γεμάτη καθαρά ρούχα αλλά σίγουρα είναι γεμάτη αναμνήσεις…Αγαπητέ γονέα, ενθάρρυνε το παιδί να τις μοιραστεί μαζί σου!