Η είσοδος στην ενήλικη ζωή σηματοδοτεί μια σημαντική μετάβαση στη ζωή κάθε ατόμου. Αυξημένη ανεξαρτησία, διαφοροποίηση από την οικογένεια, μεγαλύτερη αίσθηση ελέγχου για προσωπικές επιλογές και αποφάσεις…μια φάση ζωής στην οποία η ελευθερία αλλά και η αβεβαιότητα κυριαρχούν. Στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής, μετά το σχολείο, όταν οι περισσότεροι νέοι σπουδάζουν, παραμένουν σε ένα αρκετά ασφαλές περιβάλλον που τους παρέχει την κατάλληλη καθοδήγηση, τους βοηθά να θέτουν και να επιτυγχάνουν συγκεκριμένους στόχους,  να έχουν αρκετές αλλά περιορισμένες επιλογές και παράλληλα να νιώθουν ότι έχουν τον έλεγχο της ζωής τους. Αυτήν την περίοδο οι νεαροί ενήλικες, σε μια προσπάθεια ανεξαρτητοποίησης από τους γονείς τους, αναπτύσσουν ιδιαίτερα στενές σχέσεις με τους συνομηλίκους τους οι οποίοι είναι οι κύριοι συνοδοιπόροι στο «μονοπάτι» της ενήλικης ζωής. Μοιράζονται τους ίδιους στόχους, όνειρα, προβλήματα, ανησυχίες, φιλοδοξίες…Τι γίνεται όμως όταν οι νέοι τελειώνουν τις σπουδές τους, οι δρόμοι με αυτούς τους σημαντικούς συνομηλίκους χωρίζουν και έχουν να βαδίσουν μόνοι τους ένα δύσβατο μονοπάτι;

Για κάποιους, το τέλος των σπουδών σηματοδοτεί την «πραγματική» είσοδο στην ενήλικη ζωή. Συνειδητοποιούν ότι πρέπει να θέσουν τους δικούς τους προσωπικούς στόχους, να πάρουν σημαντικές αποφάσεις και να παλέψουν μόνοι τους για τη δική τους επιτυχία. Από τη μία, μπορεί να νιώθουν άγχος για το αν θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες του κόσμου των ενηλίκων και από την άλλη, μπορεί να νιώθουν μοναξιά γιατί δεν μοιράζονται τα ίδια προβλήματα, στόχους και δρόμους με τους συνομηλίκους τους.

  • Η είσοδος στην ενήλικη ζωή συνοδεύεται από αρκετές δυσκολίες, δεν παύει όμως να είναι μια ιδιαίτερη φάση στον κύκλο ζωής κατά την οποία το άτομο δοκιμάζει τα όριά του και αναπτύσσει τη δική του ταυτότητα. Οι δυσκολίες χρειάζεται να αντιμετωπίζονται περισσότερο ως προκλήσεις παρά ως ανυπέρβλητα εμπόδια!
  • Οι περισσότεροι νέοι ενήλικες δυσκολεύονται να πραγματοποιήσουν τα επαγγελματικά και προσωπικά τους σχέδια ειδικά κάτω από τις τωρινές κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες. Η επιβράβευση και η αίσθηση της επιτυχίας χρειάζεται να συνοδεύουν κάθε βήμα προς την επίτευξη κάθε μεγάλου στόχου.
  • Αρκετοί νέοι ενήλικες καταλήγουν να διαλέγουν διαφορετικό δρόμο από εκείνο που είχαν αρχικά επιλέξει. Η αλλαγή και ο επαναπροσδιορισμός στόχων δεν χρειάζεται να βιώνεται ως αποτυχία αλλά ως μια προσπάθεια προσαρμογής στις εκάστοτε συνθήκες αλλά και ως αναμενόμενη εξέλιξη στην πορεία της ζωής.
  • Επειδή οι άνθρωποι αλλάζουν και μεταβαίνουν σε διαφορετικά στάδια, αλλάζει και η σχέση μεταξύ τους. Κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι κάποια περίοδο  μοιράζονταν τους ίδιους στόχους, όνειρα, προβλήματα…μπορεί κάποια άλλη να παίρνουν διαφορετικούς δρόμους. Αυτό δεν σημαίνει ότι παύουν να είναι «συνοδοιπόροι» μιας και συνεχίζουν να μοιράζονται εμπειρίες που τους ενώνουν.
  • Οι περισσότεροι ενήλικες ωφελούνται από ένα δίκτυο υποστήριξης, ειδικά στην αρχή της ενήλικής τους ζωής. Οι συνομήλικοι που πιθανώς μοιράζονται παρόμοιες ανησυχίες, οι γονείς που έχουν σε αυτή τη φάση έναν επικουρικό ρόλο, μεγαλύτεροι άνθρωποι με περισσότερη εμπειρία που λειτουργούν ως μέντορες μπορούν να είναι αυτοί οι συνοδοιπόροι.

Εσείς είστε έτοιμοι να περπατήσετε σε αυτό το μονοπάτι;